Ερωτικά «κρα» από τους θαλασσοκόρακες

Μοναχικές μαύρες φιγούρες στέκονται αγέρωχες αυτές τις μέρες στα βράχια γύρω από τη Θάσο, αναζητώντας ερωτικό σύντροφο.
Θαλασσοκόρακες σε βραχονησίδες γύρω από τη Θάσο  Στις βραχονησίδες του βορείου Αιγαίου και κυρίως του κόλπου της Καβάλας, υπάρχει η μεγαλύτερη αποικία θαλασσοκόρακα στην Ελλάδα, που τώρα πλέον μπαίνει υπό παρακολούθηση από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, στο πλαίσιο του προγράμματος LIFE.

H Θάσος με τις βραχονησίδες της είναι μία από τις 17 περιοχές σε όλη τη χώρα που επιλέχθηκαν για να ενταχθούν στο πρόγραμμα LIFE που μελετά τα θαλασσοπούλια και κυρίως τους θαλασσοκόρακες και τους αιγαιόγλαρους.
Από τα μέχρι τώρα στοιχεία προκύπτει ότι η νησίδα Παναγία, στα νοτιοδυτικά της Θάσου φιλοξενεί τη μεγαλύτερη αποικία θαλασσοκόρακα στην Ελλάδα κι έτσι η περιοχή κρίνεται ιδιαίτερα σημαντική για τη διατήρηση του είδους σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Θέσεις φωλιάσματος του είδους έχουν εντοπιστεί και σε άλλα σημεία των ακτών του νησιού, αλλά και των απέναντι ακτών του Νομού Καβάλας είπε στο Εθνος, η συντονίστρια επικοινωνίας του προγράμματος LIFE, Ρούλα Τρίγκου.
Ο θαλασσοκόρακας δεν ταυτίζεται και πολύ με την κλασική έννοια των πουλιών της θάλασσας, καθώς είναι πιο λεπτός, κατάμαυρος και κολυμπά μισοβυθισμένος στο νερό, ανίκανος να παίξει με τον άνεμο ή τα κύματα.
Το πλέον αξιοπερίεργο όμως είναι πως αναπαράγεται τον χειμώνα, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει με όλα τα άλλα πετούμενα. Τους επόμενους 2 μήνες είναι η περίοδος του ζευγαρώματος και της αναπαραγωγής, και διευκολύνεται σε αυτό από το κρύο του χειμώνα, που δεν υπάρχουν ανεπιθύμητες επισκέψεις στις νησίδες. Μία άλλη χαρακτηριστική του συνήθεια είναι ότι έπειτα από κάθε ψάρεμα στέκεται για ώρα με απλωμένες τις φτερούγες για να στεγνώσει και να ζεσταθεί.
Ο συνολικός πληθυσμός του υπολογίζεται σε 1.000-1.200 ζευγάρια σε όλη τη χώρα, περισσότερο πολυάριθμος όμως είναι στο βόρειο Αιγαίο και κυρίως γύρω από τη Θάσο.
Ο θαλασσοκόρακας είναι είδος προτεραιότητας για προστασία, καθώς ο μεσογειακός πληθυσμός του δεν είναι μεγάλος. 
Η υπεραλίευση κοντά στις ακτές τού στερεί την τροφή και, σε αντίθεση με τα άλλα θαλασσοπούλια, δεν μπορεί να ακολουθήσει ψαροκάικα και να τραφεί από τα μη εμπορεύσιμα ψάρια που πετούν οι αλιείς.
Μερικοί πιάνονται σε δίχτυα καθώς βουτούν, ενώ η συνήθειά τους να κολυμπούν συνεχώς τους κάνει ευάλωτους σε πετρελαιοκηλίδες σημείωσε η κ. Τρίγκου. Το πρόγραμμα LIFE θα καταγράψει επίσης και τον αιγαιόγλαρο, ένα μοναδικό είδος γλάρου που απαντάται αποκλειστικά και μόνο στη Μεσόγειο.
Η πρώτη αποικία του είδους βρέθηκε το 1966 στον χώρο όπου σήμερα εκτείνεται το θαλάσσιο πάρκο βορείων Σποράδων, και σήμερα υπάρχουν διάσπαρτες στο Αιγαίο περίπου 25 αποικίες με συνολικό πληθυσμό 700 ζευγάρια.
ΑΙΓΑΙΟΓΛΑΡΟΣ
Ικανός ψαράς που ζει σε ερημικές ακτές
Αιγαιόγλαροι υπό παρακολούθηση με πομπούς για να διαπιστώνεται πού βρίσκουν την τροφή τουςΟ αιγαιόγλαρος μοιάζει πολύ με τον ασημόγλαρο, αλλά είναι λίγο μικρότερος σε μέγεθος, ελαφρύτερος και ξεχωρίζει από το βαθύ κόκκινο ράμφος του και τα σκουρόχρωμα πόδια. Είναι πολύ ικανός ψαράς και έχει τελειοποιήσει μια ειδική μέθοδο ψαρέματος: πετά πολύ αργά και χαμηλά πάνω από το νερό, αιφνιδιάζοντας τα ψάρια που είναι μαζεμένα στην επιφάνεια. 
Ζει αποκλειστικά σε παράκτιες περιοχές, αποφεύγει τα γλυκά νερά, τους σκουπιδότοπους και την ενδοχώρα, επιλέγοντας ερημικές, βραχώδεις ακτές.
Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 70 ο παγκόσμιος πληθυσμός του είδους υπολογιζόταν σε 1.000 ζευγάρια, όμως με την εντατικοποίηση της μέσης αλιείας και την αύξηση της ποσότητας των ψαριών που πετούν από τα σκάφη στη θάλασσα, ο πληθυσμός τους αυξήθηκε απότομα ξεπερνώντας σήμερα τα 20.000 ζευγάρια. Η μεγαλύτερη αποικία βρίσκεται στο δέλτα του ποταμού Εβρου στη βορειοανατολική Ισπανία, όπου αναπαράγεται το 65% του πληθυσμού.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ
Πομποί στα θαλασσοπούλια
Στο πλαίσιο του προγράμματος LIFE επιστήμονες από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία θα μελετήσουν τις αποικίες από τα δύο αυτά είδη, θα τοποθετήσουν πομπούς στα θαλασσοπούλια για να δουν ποιες είναι οι περιοχές στις οποίες συχνάζουν για να βρουν τροφή, θα ελέγξουν τα είδη των εισβολέων στις βραχονησίδες με σημαντικές αποικίες θαλασσοκόρακα και αιγαιόγλαρου, ενώ παράλληλα θα ενημερώσουν ψαράδες και κατοίκους για τα είδη αυτά.
ΜΑΡΙΑ ΡΙΤΖΑΛΕΟΥ

Εικόνες του κόσμου: Εξωτικά βατραχάκια…

 26-11-2009

Τον κίνδυνο εξαφάνισης ολόκληρων πληθυσμών εξωτικών βατράχων, σαυρών και χελωνών επισημαίνει το WWF. 
Ο λόγος; Τα εξωτικά γούστα που επιδεικνύουν κάποιοι στην επιλογή κατοικίδιου.

RAISE YOUR VOICE! Ύψωσε και συ τη φωνή σου για την κλιματική αλλαγή

Τελευταία ευκαιρία για μια καλή συμφωνία 
στην Κοπεγχάγη! 

Καθώς το πρόσφατο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έληξε με απογοητευτικά αποτελέσματα για το κλίμα, WWF Ελλάς και Greenpeace καλούν τους ηγέτες του πλανήτη να αξιοποιήσουν την τελευταία ευκαιρία που διαθέτουν για την επίτευξη μίας δίκαιης, φιλόδοξης και νομικά δεσμευτικής συνθήκης.

Πρόταση για γεωπάρκο στο δρυμό Βίκου – Αώου

.fullpost{display:inline;}

Την ένταξή του στον κατάλογο της Ουνέσκο διεκδικούν οι φορείς της περιοχής με βάση μελέτη του ΙΓΜΕ Ηπείρου.

Μάχη με το χρόνο για να ενταχθεί ο Εθνικός Δρυμός Βίκου – Αώου στον κατάλογο της ΟΥΝΕΣΚΟ με τα μνημεία της φύσης που ανήκουν στην παγκόσμια κληρονομιά, δίνουν οι φορείς της περιοχής, που ξεκινώντας από την σχετική έκθεση – μελέτη του ΙΓΜΕ Ηπείρου, έχουν στα χέρια τους μία πρόταση, που μπορεί να αποτελέσει μία κορυφαία αναπτυξιακή παράμετρο για την Ήπειρο τις επόμενες δεκαετίες.

Η πρόταση που βρίσκεται σε αρχικό ακόμη στάδιο, αποτελεί όμως μία εμπεριστατωμένη και πλήρη πρόταση, αναφέρεται στην ίδρυση ενός γεωπάρκου στην περιοχή, που ορίζεται εντός του Εθνικού Δρυμού. Εκτός από τη μοναδική πανίδα της περιοχής με τα ενδιαιτήματα αυτής να αποτελούν μοναδικές περιπτώσεις στην ελληνική επικράτεια, ο Εθνικός Δρυμός Βίκου – Αώου περιλαμβάνει…

και ένα σπάνιο σύνολο γλυπτικών συνόλων, διαμορφωμένα στο ασβεστολιθικό υπόβαθρο της Ιόνιας γεωτεκτονικής ενότητας.
Τα σύνολο αυτό θεωρήθηκε από το ΙΓΜΕ και κεντρικά, αλλά και τοπικά, με τη μελέτη του παραρτήματος της Ηπείρου, ως μία από τις δύο περιοχές, που μπορούν να προταθούν από την Ελλάδα στην ΟΥΝΕΣΚΟ για να συμπεριληφθούν στον κατάλογο των μνημείων της φύσης.

Η δεύτερη περιοχή αναφέρεται στο Λαύριο.
Η πρόταση για την ίδρυση γεωπάρκου στην περιοχή Βίκου – Αώου μπορεί να αποτελέσει ένα ακόμη συγκριτικό πλεονέκτημα της περιοχής, που είναι ικανή να προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον από επισκέπτες, για τουριστικούς, αλλά και για επιστημονικούς λόγους.
Σε σύντομο χρονικό διάστημα, η «Ήπειρος Α.Ε» που ανέλαβε να προωθήσει την πρόταση θα συγκαλέσει σύσκεψη με όλους τους συναρμόδιους φορείς, όπως οι δήμοι του Ζαγορίου, οι Φορείς Διαχείρισης, τα Δασαρχεία και άλλοι, προκειμένου να αποφασιστεί από κοινού ο τρόπος προώθησης του αιτήματος. Σε δηλώσεις του ο διευθυντής της «Ήπειρος Α.Ε» Γεράσιμος Παπαηλίας τόνισε, πως σε πρώτη φάση θα συσταθεί ένας Οργανισμός αποτελούμενος από φορείς της περιοχής, που θα καταθέσουν την πρόταση για να συμπεριληφθεί ο Εθνικός Δρυμός στον κατάλογο της ΟΥΝΕΣΚΟ με τα μνημεία της φύσης.

Η μελέτη του ΙΓΜΕ
Με τίτλο «Έργα φύσης και γεωσυνθέσεις στην Ήπειρο» η μελέτη του ΙΓΜΕ Ηπείρου τονίζει πως η καταγραφή των γεωτόπων συνδυάζει στρωματογραφικά, τεκτονικά, υδρογεωλογικά, μορφολογικά και αρχαιολογικά στοιχεία με δυνατότητες άμεσης παρατήρησης και κατανόησης των γεωλογικών διεργασιών.
Λιθώνες, θεόκτιστα, πέτρινο δάσος, δρακολίμνες, ποτάμιες αναβαθμίδες, βραχοσκεπές και βάραθρα είναι μερικά από τα φυσικά στοιχεία της περιοχής.
«Πρόκειται για μια από τις πλέον εντυπωσιακές περιοχές, τόσο από άποψη αισθητικής του τοπίου, όσο και από άποψη γεωδυναμικών διεργασιών. Η Ήπειρος με το έντονο ανάγλυφο, τις ευνοϊκές κλιματικές συνθήκες και κυρίως λόγω της υδρολιθολογικής ποικιλίας του υποβάθρου εμφανίζει πλούσια υδροφορία και εντυπωσιακές εκφράσεις αυτής με πλήθος πηγών. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον η ανθρώπινη παρουσία εδώ και εκατοντάδες χρόνια έχει αναπτύξει μια στενή σχέση αλληλεξάρτησης. Η ιδιομορφία του χώρου παρείχε ασφάλεια, τροφή και υλικά στους ανθρώπους. Από τα αποτελέσματα αυτά προκύπτει ότι η περιοχή του Εθνικού Δρυμού Βίκου – Αώου μπορεί κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως γεωπάρκο», τονίζεται μεταξύ άλλων στην πρόταση του ΙΓΜΕ Ηπείρου.

Συζήτηση από τη δεκαετία του ‘90
Το θέμα πάντως δεν έρχεται για πρώτη φορά στο προσκήνιο, αλλά απασχολεί την επιστημονική κοινότητα κυρίως από τα μέσα της δεκαετίας του ’90.
Μάλιστα το 1998 σε διεθνές συμπόσιο που έγινε στη Μυτιλήνη, κατατέθηκαν προτάσεις για την ένταξη στον κατάλογο της ΟΥΝΕΣΚΟ με τα μνημεία της φύσης διαφόρων φυσικών μνημείων της χώρας και μεταξύ αυτών των Εθνικών Δρυμών Πίνδου και Βίκου – Αώου, αλλά και του σπηλαίου Περάματος.

Τα κριτήρια της ΟΥΝΕΣΚΟ
Σύμφωνα με την ΟΥΝΕΣΚΟ μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς είναι τα έργα των ανθρώπων και της φύσης που αξίζουν να τα διατηρήσουμε.
Για να συμπεριληφθεί κάποιο μνημείο στον κατάλογο της ΟΥΝΕΣΚΟ θα πρέπει να πληρούνται κάποια κριτήρια. Σύμφωνα με την διακήρυξη του Οργανισμού αυτά είναι:
~ «να περιέχει εξαιρετικά φυσικά φαινόμενα ή περιοχές εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς και αισθητικής».
~ «να είναι ιδιάζοντα παραδείγματα μειζόνων φάσεων της ιστορίας της γης, του αρχείου της ζωής, σημαντικών εν εξελίξει γεωλογικών διαδικασιών για την ανάπτυξη γεωσχηματισμών ή σημαντικών γεωμορφικών ή φυσιογραφικών χαρακτηριστικών»
~ «να είναι ιδιάζοντα παραδείγματα σημαντικών εν εξελίξει οικολογικών και βιολογικών διαδικασιών στην εξέλιξη και ανάπτυξη οικοσυστημάτων χερσαίων, γλυκού ύδατος, παράκτιων και θαλάσσιων οικοσυστημάτων και κοινοτήτων φυτών και ζώων»
~ «να περιέχει τα σημαντικότερα φυσικά ενδιαιτήματα συντήρησης της βιοποικιλότητας, να περιλαμβάνει απειλούμενα είδη παγκόσμιας αξίας από την άποψη της επιστήμης ή της συντήρησης του είδους».
Για να κριθεί η εξαιρετική παγκόσμια αξία του, ένα μνημείο πρέπει να κριθεί και σε δύο άλλους παράγοντες: την αυθεντικότητα και/ή την ακεραιότητα και πρέπει να απολαμβάνει ιδιαίτερης προστασίας και συστημάτων διαχείρισης ώστε να διασφαλίζεται η προστασία του.

Πηγή Ελευθερία

Ανοχύρωτος ο Ασωπός

Οξύτατα προβλήματα ρύπανσης και ανυπαρξία εφαρμογής της υφιστάμενης νομοθεσίας στην περιοχή του Ασωπού αποκαλύπτει έκθεση του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, η οποία υποβλήθηκε την περασμένη εβδομάδα στην υπουργό Περιβάλλοντος Τίνα Μπιρμπίλη από τον πρόεδρο Γιάννη Αλαβάνο και τα μέλη της διοίκησης του ΤΕΕ. «Η περίπτωση του Ασωπού αποτελεί δείγμα περιφρόνησης της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος. Η παρέμβαση της Πολιτείας είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ», τονίζεται μεταξύ άλλων στην έκθεση. 

Την έκθεση για τον Ασωπό υπέβαλε στην υπ. Περιβάλλοντος Τ. Μπιρμπίλη ο πρόεδρος του ΤΕΕ Γ. Αλαβάνος μαζί με τα μέλη της διοίκησης του Επιμελητηρίου. «Η περίπτωση του Ασωπού αποτελεί δείγμα περιφρόνησης της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος», τονίζεται στην έκθεση
Το Τεχνικό Επιμελητήριο επισημαίνει πως στη βιομηχανική περιοχή Οινοφύτων – Σχηματαρίου δραστηριοποιούνται περισσότερες από 1.500 μονάδες, πολλές στρατηγικής σημασίας για την εθνική οικονομία, ωστόσο υπάρχει παντελής έλλειψη υποδομών και χωροταξικής οργάνωσης. «Τα βιομηχανικά απόβλητα απαιτούν ειδικές μεθόδους διαχείρισης και διάθεσης», υπογραμμίζεται, κάτι που δεν υποκαθίσταται από κεντρικές ή περιφερειακές εγκαταστάσεις αγωγών συλλογής ή βιολογικών καθαρισμών.
Ανοχύρωτος ο Ασωπός  Η επικινδυνότητα του εξασθενούς χρωμίου στο νερό της περιοχής χαρακτηρίζεται ως εξαιρετικά υψηλή και ασκείται κριτική στην Ευρωπαϊκή Ενωση που δεν έχει θεσπίσει όρια για το τρισθενές και το εξασθενές χρώμιο, υποκύπτοντας, όπως υποστηρίζεται, στις πιέσεις των «λόμπι» που εμπορεύονται το πόσιμο νερό στην Ευρώπη.
Προτεραιότητα
Το ΤΕΕ υποβάλλει πακέτο 30 μέτρων προς υλοποίηση, εκ των οποίων τέσσερα είναι άμεσης προτεραιότητας: α) Συνολική επανεξέταση της υπεδάφιας διάθεσης των επικίνδυνων/ τοξικών αποβλήτων, β) εφαρμογή των υπουργικών αποφάσεων περί προστασίας των υπόγειων υδάτων και προστασίας του υδατικού περιβάλλοντος, γ) άμεση αναθεώρηση των περιβαλλοντικών όρων λειτουργίας των βιομηχανιών που δεν εφαρμόζουν τις παραπάνω υπουργικές αποφάσεις, δ) εφαρμογή Σχεδίου Διαχείρισης και Προγράμματος Παρακολούθησης της λεκάνης απορροής του Ασωπού ποταμού.
Σημειώνεται πως το ΤΕΕ, ύστερα από αίτημα του γενικού επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, Λέανδρου Ρακιντζή, παρίσταται ως πολιτικός ενάγων στη δίκη υπευθύνων εταιρειών της περιοχής Ασωπού, οι οποίες διαπιστώθηκε ότι παρέβαιναν τη νομοθεσία, ρυπαίνοντας με επικίνδυνα απόβλητα τα νερά του ποταμού. Η δίκη που είχε προσδιοριστεί για τον περασμένο Ιούνιο αναβλήθηκε για τις 27 Ιανουαρίου 2010.
ΜΑΝΙΝΑ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

Παραφρονήσαμε… Homo Parafronus

Η ζωγραφιά είναι ευγενική παραχώρηση του αγαπημένου μας Μάξιμου

Σε γεννάμε.
Στο δεξί σου χεράκι βραχιολάκι γαλάζο ή ροζ
με ολόχρυσα γράμματα
ΝΕΑ ΖΩΗ, ΕΥΤΥΧΙΑ.


Μα η Γη μας δεμένη με μαύρη κορδέλα.
Τα γράμματα κόκκινα:
ΚΙΝΔΥΝΟΣ-ΘΑΝΑΤΟΣ.

Ο πλανήτης μη βιώσιμος τόπος.

Σε γεννάμε ΕΛΕΥΘΕΡΟ
σ’ έναν κόσμο του χρήματος ΣΚΛΑΒΟ.


Βάλτοι οι γαλάζες οι λίμνες
και τάφοι ανοιχτοί πεθαμνων ψαριών.
Τα ποτάμια κυλούν μπρος στα πόδια σου
– οχετοί, η αποφορά της σαπίλας –
μα νεράκι δεν έχεις να πιείς,
να πλυθείς, να χαρείς δεν μπορείς.

Χημικά, διοξίνες, απόβλητα, καπνοί βρωμεροί
τ’ ουρανού το γαλάζιο μας κρύβουν,
και τους ρύπους αφήσαμε να μας διαφεντεύουν.
Φίλτρα δε θέλουμε στις ανάσες τεράτων να βάλουμε,
ΔΕ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΕΙ…


Στο ασκί του Αιόλου τους αέρηδες κλείσαμε
Την ενέργεια του ανέμου απορρίψαμε
με προφάσεις χιλιάδες…
ΔΕ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΕΙ…

Καθαρή και αμόλυντη ενέργεια
ΔΕ ΘΕΛΟΥΜΕ
το Φως να μας δώσει.
ΔΕ ΣΥΜΦΕΡΕΙ τους ΚΡΟΙΣΟΥΣ της Γης.

Με υπουργών αποφάσεις,
με μια άθλια τζίφρα
ΕΜΠΟΔΙΣΑΜΕ
της Δύναμης το άπλετο Φως
να μας σώσει.

Και το στάρι, το ρύζι, οι καρποί σου,
ΣΤΗΝ ΠΥΡΑ, ΒΙΟΚΑΥΣΙΜΑ,
αφού έτσι ΣΥΜΦΕΡΕΙ,
του αδηφάγου Λεβιάθαν
τα σπλάχνα τ’ αχόρταγα.


Δεσμεύσεις, συνθήκες, πρωτόκολλα
όλα στο βρόντο,
όλα πλαστά,
όλα ψεύτικα,
ενώ θα μπορούσα
τον κόσμο ν’ αλλάξω
αλλά…
ΔΕ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΕΙ…

Χρυσοφόροι υπηρέτες γενήκαμε.
Με πλούτια αμύθητα
του Μίδα τις τσέπες τις άπατες,
των μεγιστάνων Αράβων,
του Μαμωνά την ακόρεστη πείνα
γεμίζουμε σε βάρος δικό σου.

Με πόνο το βλέμμα σου πάνω μου,
μια λύση επειγόντως ζητάει.


Και η λύση ποια είναι;
απ το λίκνο σου τ’ άδολο
γοερά τη φωνάζεις:

Οι σκέψεις, τα λόγια κι οι πράξεις σας
απ’ των Κροίσων τις τσέπες να φύγουν.
Οι σκέψεις, τα λόγια κι οι πράξεις σας,
της Καρδιάς σας τον τόπο να βρουν.
Ο Νους κι η Καρδιά σας
την ΟΥΣΙΑ να βρουν
και σ’ αυτή σταθερά ν’ απλωθούν.

Και η ΟΥΣΙΑ;
Η ΑΓΑΠΗ και μόνο Η ΑΓΑΠΗ.

από το χαμομηλάκι

Λιγότερα από 16000 γαϊδούρια απέμειναν στην Ελλάδα

Κάποτε ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της επαρχιακής γοητείας αλλά και της λαϊκής παράδοσης. Σήμερα πια έχουν απομείνει ελάχιστα, μιας και τα αντικατέστησαν τα τρακτέρ και τα αγροτικά αυτοκίνητα.
Ο λόγος για τα συμπαθητικά γαϊδουράκια, που μπήκαν στο μικροσκόπιο των μελών του Εργαστηρίου Ζωοτεχνίας της Κτηνιατρικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Ο όνος, γομάρι, γαϊδούρι ή απλά ο κοινός γάιδαρος (Equus asinus) εξαφανίζεται σιγά-σιγά από τη χώρα μας. Χαρακτηριστικό είναι πως από τα 508.000 γαϊδούρια που υπήρχαν στην Ελλάδα το 1950, το 1995 μειώθηκαν σε 95.000, ενώ σήμερα (στοιχεία για το έτος 2008) υπάρχουν λιγότερα από 16.000.

Η μοναδική αναγνωρίσιμη ελληνική φυλή όνων, ο αρκαδικός όνος, ουδέποτε έχει μελετηθεί και είναι άγνωστο αν υπάρχει ακόμα κάποιος πληθυσμός καθαρόαιμων ζώων. Η διάσωση και διατήρηση των εγχώριων όνων, καθώς και η αναγνώριση και καταγραφή των καθαρόαιμων φυλών αποτελούν στοίχημα για τους ερευνητές-μέλη ΔΕΠ του Εργαστηρίου Ζωοτεχνίας της Κτηνιατρικής Σχολής του ΑΠΘ.

Στην Ελλάδα οι όνοι διαδραμάτισαν ουσιαστικό ρόλο στην πολιτιστική και οικονομική ανάπτυξη των διαφόρων περιοχών (ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα). Η συμβολή τους στην εξέλιξη της ελληνικής γεωργίας ήταν καθοριστική μέχρι την εισαγωγή των αγροτικών μηχανημάτων, οπότε τα γαϊδούρια απαξιώθηκαν. Αντίθετα, περίοπτη υπήρξε ανέκαθεν η θέση του γαϊδάρου στην ελληνική παράδοση και λαογραφία.
Αυτό όμως που απαξιώνουμε εμείς το εκτιμούν οι ξένοι. Είναι χαρακτηριστική η ιστορία ενός ζεύγους από το Βέλγιο που πριν από μερικά χρόνια είχε πάει διακοπές στην Αρκαδία και γνώρισε τον αρκαδικό όνο. Ζήτησαν να πάρουν στη χώρα τους δύο γαϊδουράκια που είχαν εγκαταλείψει τα αφεντικά τους. Μετά από ένα χρόνο ήρθαν πάλι στην Ελλάδα και πήραν άλλα δύο ζώα. Σήμερα οι δύο Βέλγοι έχουν μια φάρμα όπου εκτρέφουν γαϊδούρια, πουλάνε το γάλα τους και μάλιστα πολύ ακριβά, ενώ φτιάχνουν από αυτό περιζήτητα στην Ευρώπη φυσικά καλλυντικά.
Αναρτήθηκε από Messa-pios

Previous Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: